Gastronomia molekularna to wyłaniający się styl gotowania, który wykorzystuje techniki naukowe do osiągania kreatywnych celów kulinarnych. Od kulistych kreacji kulinarnych po pieniste sosy, kuchnia molekularna trafia do coraz większej liczby kuchni i podnosi jakość doznań kulinarnych.
Jednym z najpopularniejszych narzędzi kuchni molekularnej jest precyzyjna kuchenka sous vide, która pozwala szefom kuchni gotować składniki w precyzyjnych i stałych temperaturach. Ta metoda gotowania zapewnia, że potrawy są dobrze przyprawione, równomiernie ugotowane i delikatne. Jest to niezbędny sprzęt dla każdego szefa kuchni.
Inną techniką stosowaną przez szefów kuchni molekularnej jest sferyfikacja, która przekształca płynne składniki w unikalne i atrakcyjne wizualnie kształty. Jest to popularny sposób tworzenia deserów, koktajli i innych potraw. Do tego procesu wymagany jest zestaw do sferyfikacji, który zawiera alginian sodu i chlorek wapnia. Reakcja chemiczna zamienia ciecz w kuliste perły z płynnym środkiem (podobne do kawioru).
Żelifikacja to kolejna popularna technika kuchni molekularnej. Wykorzystuje ona środki żelujące, takie jak agar agar lub karagen, aby zamienić płynne składniki w bardziej stały format, co pozwala kucharzowi zaprezentować danie w nieoczekiwany sposób. Na przykład, metoda ta może być stosowana do tworzenia żelowego „makaronu” z zupy pomidorowej lub soku z papai.
Gastronomia molekularna ma na celu wygenerowanie nowej wiedzy na temat chemii i fizyki stojącej za procesami kulinarnymi – na przykład dlaczego majonez staje się twardy lub suflet pęcznieje – a następnie zastosowanie tej nauki do opracowania nowych metod gotowania. Harold McGee (2004) scharakteryzował kuchnię molekularną jako „naukę o pyszności” i zauważył, że jest to kreatywne podejście do kuchni napędzane ciekawością naukową.
Gotowanie 